- Titel: zonder titel
- Gemaakt door: Joost van Roojen (1928), soms ook geschreven als: J. van Rooijen.
- Waar: Sporthal Hoograven, Verlengde Hoogravenseweg 203
- Wanneer: 1977
Nadat de steenfabriek, die tussen de Vaartsche Rijn en de Verlengde Hoogravenseweg ligt, sluit, moet er iets nieuws bedacht worden voor het Van Arkelterrein. Maar wat? In 1972 wordt een werkgroep in het leven geroepen om zich daarover te buigen. Het is mede te danken aan wijkcomité Hoograven dat het terrein niet opnieuw een industriële bestemming krijgt (een broodfabriek aasde ook op de locatie), maar een plek wordt voor sport en spel.
Het plan is: een sporthal. Met een geasfalteerd basketbalterrein ernaast, en een ‘speelheuvel’ om het geheel een ‘parkachtig aanzicht’ te geven. Al vanaf 1974 staat ook een kunstwerk op de begroting, maar lange tijd bungelt het kennelijk onderaan het prioriteitenlijstje – eerst moet iedereen het eens worden over hoeveel parkeerplekken er eigenlijk gewenst zijn.
De sporthal is al vier maanden open als kunstenaar Joost van Roojen voor het eerst zijn ontwerp voor een kunstwerk presenteert (februari 1977). Hij kreeg opdracht om iets te ontwerpen dat een duidelijke relatie met de omgeving heeft. Van Rooijen komt met een simpel voorstel, want volgens hem vereist het fraaie gebouw een subtiel ontwerp.
En subtiel is het zeker – menig wijkbewoner weet waarschijnlijk niet eens dat de ringen op de gevel van de sporthal kunstwerken zijn. In totaal zijn het er acht, gemaakt van roestvrij staal. Ze hebben twee maten; een diameter van 4,7 meter en van 3,1 meter. Om te voorkomen dat de jeugd erop klimt, hangen de ringen hoog boven de grond. Ze worden aangebracht op afstandhouders van 20 centimeter lang, waardoor de ringen in de middagzon mooie schaduwen krijgen.
Er is niet veel fantasie voor nodig om te bedenken waarom het cirkels zijn; ringen zijn immers sportsymbolen. Van Roojens voorstel wordt direct goedgekeurd. Je kunt er ook niet veel tegen hebben. Het is niet aanstootgevend en voor roestvrijstaal hoef je weinig onderhoudskosten te reserveren. Een enkele kritische vraag van de adviescommissie gaat over de weerkaatsing van zonlicht; zou dat geen hinder opleveren voor de bewoners van de Verlengde Hoogravenseweg? Het korte antwoord van de kunstenaar: nee.
Dus, hinderlijk: welnee. Maar inspirerend: dat ook weer niet. Het is geen ‘landmark’ van de wijk, en het brengt de fantasie bepaald niet op hol. Maar toch… probeer je het gebouw voor te stellen zonder ringen en het zou aanzienlijk saaier zijn!